Het is ongeveer een half jaar geleden dat onze oudste dochter het volgende tegen mij zei; “mam, kijk eens naar mijn been, kijk eens goed.” Ik had echt geen idee wat ze bedoelde en zocht naar een vlekje of een wond o.i.d. “nee mam, keek eens hoe dik mijn been is” Say whaaaat? Ladies and gentlemen. De kleine meid was destijds 3,5.

Waar haalt ze dit nu vandaan dacht ik? Naar mijn idee ben ik altijd voorzichtig als het gaat over uitspraken m.b.t. mijn prachtige lijf 😉 Oke, ze zal het vast ergens hebben opgepikt en hier kan ik nog wel wat mee.     Maar effe hoor….zo vermoeiend dat “ideaal beeld” En ja ik heb er ook aan mee gedaan. Vooral na de geboorte van mijn jongste dochter. Mijn nieuwe lijf en ik moesten enorm aan elkaar wennen.             Ondertussen zijn we 2 jaren verder en ben ik blij met mezelf. En dat zeg ik hardop als ik naar mezelf kijk. Klinkt misschien gek maar probeer het eens en voel wat dit met je doet.

We zijn allemaal zo verschillend en dat vind ik prachtig. En voor mij draait het uiteindelijk allemaal om wat iemand uitstraalt. Als ik dan een moeder of vader van een pasgeboren baby voor mijn camera heb dan zie ik liefde en bescherming richting hun kleintje. Die blik, dat leg ik vast en je voelt het door de foto heen. Dat is schoonheid voor mij.

Even weer terug naar waar ik begon. Want als kinderen al zo jong dat soort uitspraken oppikken…. Ik wil niet dat zij dat zogenaamde ideaalbeeld gaan nastreven. Daar word je alleen maar verdrietig van en dat wil je al helemaal niet voor je kind. Bij ons thuis was er al een soort van “verbod” op praten over dik, dun, mooi en lelijk. Helaas ontkom je er niet aan dat andere mensen dit soort gesprekken meenemen.

Dus wat ben ik gaan doen?

Een paar avonden in de week zeggen we samen, voor het slapen gaan een paar zinnetjes. Je kent het misschien wel als affirmaties.                                                                                                                                Bij ons zijn het zinnetjes als:

  • Ik heb sterke benen waar ik hard mee kan rennen
  • Het maakt mij niet uit wat een ander van mij vindt

En we eindigen altijd met de volgende zin:

“Ik ben altijd goed genoeg!”

Haar ogen beginnen te sprankelen en een glimlach van oor tot oor! En zo gaat ze dan slapen, met dat gevoel.

Hoe speelt dit bij jou thuis en hoe ga jij hier mee om? Tips altijd fijn.

 

Tot de volgende blog! Liefs Daphne